23 Mayıs 2008 Cuma

'Hoşgeldin Bebek' yazısı...

Dogum macerasını anlatmaya başlayalım artık..
Dediğim gibi dogumdan bir önceki gün bebeğimize fidan dikmek için,üniversite bahçesindeydik..Çok üşüdüm,titredim,ceket desteği aldım ama bişey olucak diye de tırstım..arabamla şoförlük yapıp,forum çamlıklarda anneler günü hediyesini ayarlamaya çalıştım..anlıcaınız hareketli ,sanki 'karnı burnunda' değilmiş hallerindeydim..

Akşamına hamur açtım,kurabiye,börek yaptım,deepfreeze attım (çok lazımmış gibi)..ama nedenim var.çok sinirliydim,kendimi o şekilde rahatlattım..Hala bebe mobilyalarının duvara dayalı,vidaları bekler olmasından sinirlerim gergindi.. Düşünüp düşünüp hamur açtım..Ah ne geceydi...

Gece 1 gibi uyumaya çalışırken,karnıma kramp girdi,ilk bikaç krampı gündüz ki üşütmenin etkisi diye düşünürken,sonra baktım ki,kramplar süreli ve aynı tempoda oluyor..

'Dogum sancısı nedir' den habersiz ben,korkarak sevdiceke 'sanırım dogum başladı' dedim..

Yok canımlar,bir süre sonra inandırıcı oldu..

Süre tutuldu,15 dakika sevdicek tarafından,hastaneye gidilmesine daha var diye değerlendirildi..

Her sancıda sarıldı,okşandı,geçti dendi pışpışlandı..
Sabah sancı arası 13 dakikadaydı.annecik ile doktora gidildi,dinlenildi,incelendi..
Ve doktorcuum beni eve postaladı..'git evine,gez dolaş,su patlarsa,sancı cok sıklaşırsa gel' dedi..
Ben akşamına doğurcaım garantisi ile,ara ara sancı nöbetleri çekmeye annemlere geldim.destek ekibi olarak da duru-seçil ikilisini çağırdım.
Ha bu arada sancı çektiğimizi herkesten saklıyoruz ve ev şansımıza 'yol geçen hanı'na dönüşmüş,kapıyı çalan giriyor..

biz müthiş üçlü,bahçede gezerken sancı aralığına bakıyoruz,kameraya çekiyoruz.

Yani ben gayet hareketli,cıvık bir ortamda 'sancım ve ben ' olarak geziniyorum.Annnem misafirlerden kaçtıkça bana bakmaya geliyor,sancı sırası başka konular açıp,beni güldürüyor.

Akşamüstü 8-9 dakikaya düşünce doktorcuuma telefon açtık,önce muayenehane,sonra hastaneye gittik(Dikkat!hastaneye yürüyerek gidiyorum)

Hastahanede koldan bi igne ile benim sancılar hızlandı.Doktorum geceyarısından evvel olmaz derken,19'da yattığım hastanede,20:45'de doğum yaptım..

Hep o okunmuş sular yüzünden oldu:)

Ben yatakta sancı çekerken,anneler oda süslemesi yaptı,pasta-börek yedi.(hiç itiraz etmesinler elimde görüntülü kanıtlarım var:)Benden başka kimse acı çekmiyor ya nasılsa...

Sancılar sıklaştıkça,acı arttı.Artık son sancıda kendimi kaybetmişim heralde,'geliyooor' diye bağırırken,gerçekten geldi mi sandım ki,örtüyü kaldırıp bakmışım,dogurdum mu diye:)

kısa not: tam o an Pelo'nun aklına düşmem ve telefon açması,annemle konusurken,benim bagırmamı duyup şok geçirmesi..ıyy şimdi bile tüylerim diken diken oldu...

Zaten bebeğin kalp atışları 50'ye düştü,dogumhaneye aldılar hemen(Dikkat! dogumhaneye yürüyerek gittim) dogumhane cok uzak gelmişti o an, ertesi gün hastaneden çıkarken sadece karşı oda olduğunu farkettim:)

Şimdi dogumdaki detayları anlatıp mide bulandırmaya gerek yok,yalnız size şunu söyliyeyim,normal dogum kısa süreli acı da olsa gerçekten rahat ve güzel bir duygu..Yalnız sonrasında dikiş atmak için bayıltıyorlar,işte o an kopuyorsun..Ben saçmaladım zaten,bi an dogum yaptığımı bile unuttum.Odaya geldigimde 1 saat kadar uyur uyanıktım.Bebeğim kucağımdayken,farkına varamamışım..Ama olsun..Hayal meyal de olsa bişeyler anımsıyorum.O da komiklik olmuş benim için:) şimdi saçma konuşmalarımı anlatıyorlar da gülüyorum:)

Ertesi sabah 10'da postalandım hastaneden..

Annemlere geldim.. ve hala annemlerdeyim..Çekirdek aile olarak kovulmayı bekliyoruz:)

Not: doguma sebebiyet veren bebeğimizin odasını hala göremedim:(

1 yorum:

UNIQUE dedi ki...

ecicom yaaa...ööle bi anlatıosun ki..insanın hemen gidip doğuruveresi gelio..mihhihi...o kadar kolay ki senin için her şey, bütün zor görünen şeyler...çekirdek ve genişletilmiş ailene ve minik E'ye ömür boyu mutluluklar diliyor ben...şimdi yanında olmak vardı...