7 Ocak 2009 Çarşamba

seni gidi seni seni...


seni gidi kurnaz,yaramaz..
ahh ahh..
zor aylar başlıyor. egoş hareketlerine hergün bir yenisini ekleyerek,durdurak bilmiyor,anasını bi dakka oturtmuyor.
mümkün olsa takla açcak olduğu yerde..
emekleme konusunda çevremizdeki yaşıtlardan örnek falan aldıgı yok ,gayet tembeliz.
istedigimiz bişeymi gördük,hemen ağzımıza mı sokmamız lazım. sonucu ne olacak farketmez.

bodoslama o noktaya dogru kendimi atarım,gerekirse yuvarlanırım.
annem geldiginde beni en son bıraktıgı pozisyonun tamamen alakasız bi şeklinde bulmuş umrumda değil. yeter ki o yeni keşfedeceğim şeyi ağzıma sokayım (zaten mümkün olsa dünyayı ağzıma soksam ama ahh ahh)

kucaktayken hoşuma giden şeye yumuk ellerimle 'gel gel' yaparım. olmadı ciyaklarım.

evet evet ege sesleniyor. mesela babaanneme. ona baksın diye cilveleniyor,duymassa bağırıyor,iletişim kurduğu vakit diyaloga geçiliyor.
geceleri de aynı şey geçerli,acıktıgı vakit ağlamak yok. resmen öksürür gibi kısa kısa aralıklarla beni çağırıyor,ben 'geldiim' diye bağırıyorum,sesimi duydumu susarak benim gelmemi bekliyor.
komik di mi. yalnız gözler sıkı sıkı kapalı,sakın açma:)

bi bebekten daha güzel ne vardır? taze sütlenmiş bebe vardır :)miss mis

saçmalamalar: dün yemek keyfi diye egoşu anneme bıraktık. biliyosunuz artık ,egoşuma herşeyi anlatıyorum. dedim ki ' mamamızı yicez gelcez,sen bizi bekle'
sonra plan değişti,arkadaşlara gidilcek oldu,babamız 'e kalsın o zaman' dedi,annemiz 'ama ama emmeli' dedi,babamız 'e dana kadar oldu,annen halleder' dedi,annemiz gönlü buruk 'peki' dedi de...
zaman geçmedi,saatlere bakıldı durdu,bebenin karnı acıktıgı gögüslerden hissedildi.
erkenden kaldırdım Emr'yi.
bebemi gördügümde ağlıcaktım,o çoktan uyumuştu,keyfi güzeldi,ama ben ona geç gelceğimizi söylememiştim ki.
annem saçmalıyorsun dedi.
olsun ben bu konuda saçmalamak istiyorum..

Hiç yorum yok: