16 Aralık 2010 Perşembe

bu manzara..

senelerdir terkedilmiş bir ev kendileri..
gençliğimin yazlarının geçtiği.
içi milyonlarca anı ve heyecan barındıran bir ev..
şu teras kaç kişiyi ağırladı,bu deniz manzarasına karşı..
ah o akşamları bizim evde toplanıp saatlerce süslenmeler..
ve sonra uyduruk bakkalın köşesinde toplanmalar.
o karanlığa neydi o kadar kokoşluk büyükler hiç bir zaman anlam veremedi.
buna genç olmak deniyordu halbuki..
senelerdir boş,gelen giden yok.
karanlık,mahzun.
bu yaz fotograflandı.
bir satış sitesine konsun resimler diye.
hüzünlenildi,iç burkuldu,istenmedi,ama sırf anı için bekletmek saçmaydı.
şimdi kararsızlık var. öyle duruyor,sonunu o da bilmiyor,bekliyor..

1 yorum:

Aybars dedi ki...

"uyduruk bakkal" :)