27 Ocak 2011 Perşembe

yazmazsam çatlarım

herşey güllük gülistanlık di mi.
öyle mi gösteriyorum blogumda.
lay lay loom diye evde zıplayarak gezen bir aile.
değiiiil!
dediler ki;
evde küçük bir çocuğun olması ne güzel 'stres topu' gibi.
evet stres yapan bir top:)
şaka şaka.arada bir gelenler geliyor ama. yine de o kadar severim ki ısırasım gelir arada bir (evet ben ısırıyorum,nolmuş) caniiii :)

kocayı bilen bilir.
yemek konusunda titiz.
aç iken şuur kaybı yaşar,gözü döner.
akşam yemeklerimiz seramoni.
böyle bir etli yanına karbonhidrat,bir çorba,salata falan..
bir ay kadar önce oldu bu olay.
ben nasıl yorgunum,halimden bezmiş.
yemek memek yok..
'beyim gelir'
-açım aç!
-yemek yapmadım,kendimi iyi hissetmiyorum,galiba hamileyim.
-saçmalama ya yemek yapılmaz mı
-aa yapmadım işte.hem sanırım hamileyim o yüzden yorgunum..

Emr'den müthiş laf duyulur
-inşallah hamilesindir,yoksa yemek yapmamanın hesabını sorarım (şuur kaybı diyorum ya)
normalde ev testlerinde sabah yapın yazıyor ya,ben o telaşla akşam demeden yapıyorum.
yaparken de dua ediyorum "inşallah hamileyimdir de kızmaz"
şimdi düşününce gülüyorum :)
evet! hamileyim!ama çifte sevinç,emreyle sarmaş dolaş:)
yemeği unuttuk gitti,ne yedik hatırlamıyorum bile.
ama diyalogları unutmayayım,sonra bebeğime anlatırım;
"ah annem ne zorluklar çektim beeen" diye :)

Hiç yorum yok: