19 Şubat 2014 Çarşamba

sıkkın..

şu boğazımdaki düğüm yerine geri gelmiş .
hani yutkunurken hisseder gibi..
şöyle dokunsan ağlar gibi..
şarkıda tarif edilen gibi.
çok duygusalım bugun..
dün akşam çok ağladım,durdum durdum yine ağladım..
kendime kızdım,çevremdekilere kızdım,emr'ye kızdım. ve en çok şu an içimi sızlatanı çocuklarıma kızdım. neden ki,ne yaptılar ki..kendim oyalandım,onlara geç kaldınız diye kızdım,deniz uyumadı evde geziniyor diye (yatagına yatırmadan kendi yatsın diye beklemek de garip) pijamasını bulamayan ege'ye çekmecede işte diye.. önce masal okuruz sözü verip sonra geç oldu diye öfleye öfleye okudum.
yüzümde asık ifade,kanal zapinglerken uyuyakaldım. tabi ardından garip rüyalar..

neden mi?
eşime göre saçmaladım ya da kadınsal özel günler duygu karmaşası falan işte.
adam beni çözmüş,bağırıyorum bağırıyorum..sustu,uzaklaştı,yine de yanıma yatınca sakinleştin mi ececik diye elimi tuttu,öyle uyudu..içine canavar kaçmış ece'nin.
önce şurdan başlayayım. iki haftadır süre gelen bir temizlikçi bayan arayışım var. vallahi gerdi beni. gereksiz bir takıntı ama ..işte kadınız sonuçta,küçük şeylere takılırız.
biri düpdüzgün gelirken bir günlük deniz'e kahvaltısını yaptırıver dedim.o  sabah gelmemeye karar verdi (hala nedeni meçhul)
biri ile tam anlaşacaktım dedim bu haftasonu şehirdışındayız sonraki hafta başla.gelcem deyip gelmedi (ben onu ertelediğim için benden öc almak istemiş.düşünceye bak)
biri ile anlaşıcaz tamam ücrete de zam,tamam şöyle böyle..çocuğuma bakıcı bulamadım bahanesiyle vazgeçti..
ben şu işe girerken bu kadar acı çekmedim ya.bu kadar sorgulamadım patronumu.bu ne havalarda uçuştur. kim kaldırıyor bunların g..tlerini anlamadım.sıcacık evde,başında bekleyen yok,yap yapabildigini karışan yok..

neyse bu saçmalıklar yetmezmiş gibi.
arkadaş olan birileri de kendi hayalinde düşünüyor,kurguluyor,küsüyor ve hatta sonra barışmaya karar veriyor. dağ dağa küsmüş hesabı. sonra da ben sana kırgındım ondan telefonlarına cevap vermedim diyebiliyor.
yetmiyor bir nişan bir davet,yineemrenin çok önceden planlı işleri çıkıyor,geç gelecek oluyor,ben yine iki çocuklu dul kadın modunda yalnız gidecekmişim. sonra katılacakmış aramıza..falan da filan..
şu evdeki sevgi pıtırcıkları hayatımızı dışarıya bir nebze yansıtamıyoruz ya fitil oluyorum.
rahat evlilik modu dışarıda her biri ayrı gezen,biri orda biri burda eşler olarak algılanıyor
aynı mekanlara farklı arabalarla,farklı zamanlarda girmemiz saçmalık. ben onun keyfini bekleyip geç gitmeyi de kabul etmiyorum.  bu stres her davet öncesi yaşanıyor bizim ailede.
adam düğün dernek sevmiyor kardeşim,bir bahanelerle hep azcıcık kalıyor mekanda.ben içimde yarım kalan eğlenme istediği,gözümün ucuyla gördüklerime mi yanayım. cocuklar da dahil,elbise saç baş hazırlanmamızın toplamda 2 saat için olmasına mı..
e ece bu fotograflar ne alaka..

dün gece stresimi anca ekim dikim işleri aldı biraz.
artık bunlar (sol) hediyeliklerim olacak..
sağdakiler aranıyor!! dikkat dikkat!emaye kupa kap bulanlar hemen bana bir alo lütfen..ohh anlattım biraz rahatladım..

1 yorum:

Mom of two angels dedi ki...

canım benim yaaaa!!! hayatın tarifini yapmışsın aslında bu yazıda...Sen iyi olmaya bak , gerisini boşver.Kimseyi değiştirmen mümkün değil...en güzeli kafaya takmamaya çalışmak ve gülüp geçmek.Sen benim enerji idölümsün ececim...sende böyle yaparsan ben ölimmmm :)